Bahar geldi gerçi hiç kış olmadı ki bu sene baharı doyasıya yaşadık desek yeridir.

Ama mevsiminde gelen baharın tadı da bir başka oluyor. Doğa tüm güzelliğini seriyor gözler önüne. Renklerin dansı büyülüyor, çiçek kokuları içimizi titretiyor, kuşlar en güzel şarkıları cıvıldıyor.

Bu mevsim masal gibi gelir hep bana. Kelebeklerin ahenkle uçuştuğu, mis gibi papatyaların yüz gösterdiği, kır çiçeklerinin yemyeşil çimenler üzerinde gökkuşağını andıran güzelliği, ağaçların tomurcuklarını zarafetle sunumu, kuş cıvıltıları, başka neye benzetilebilir ki. Baharın büyüsüne, güzelliklerine fazla kapılmamamız için ılık meltem, hafif hafif tokat atıp kendimize getiriyor ve nedense hep bu mevsimde aşklar başlıyor. İnsanın içini kıpırdatıyor bu renkler, kokular, sesler, masmavi gökyüzü, tertemiz hava…

Bahar geldi doğa bütün büyüsünü sundu, peki hali hazırda bir aşk var mı?

Aşk olmalı! Mevsimin güzelliğini ancak aşık biri görebilir. Yoksa kim dikkat eder ağaçların tomurcuklarına, çimenlere, papatyalara, gökyüzüne, kır çiçeklerine, kelebeklere, tabi ki hiç kimse. Aşk yoksa bahar gelmiş neyime psikolojisi nüks eder ve sohbetler aşağı yukarı hep aynıdır.

• Havalarda ısındı.

• Bu yıl yaz çabuk gelecek.

• Bir de şu polenler olmasa

• Evet, ama asıl sorun; hava sıcak mı soğuk mu belli değil insan ne giyeceğini bilemiyor?

• Hiç sorma. vb.

Bahardan böyle bahsediliyorsa anlayın ki aşkın “a” sı bile yoktur ortada ne acı değil mi? Havadan sudan sohbetlere konu oluyorsa mevsim, hiç çekilmez. Etrafta el ele aşıklar, kuşlar bile meşkte, aşkı meşki olmayanlar gizli bir hasette ve hep muhalefette. “Ne alakası var” sorusunun sıkça sorulduğu, “aman bu ne böyle sarmaş dolaş, vıcık vıcık hiç sevmem” cümlelerinin dile pelesenk olduğu şikâyetler. Buyurun size kocaman bir yalan. Aslında nasılda bir ooooof çekiliyor gizliden bir bilseniz.

Şimdilerde birçok kişi kuşlar gibi cıvıl cıvıl. Kıyafetler artık rengârenk ve daha hafif, lahana gibi kat kat giyinmeler son buluyor ne müthiş, beni en çok mutlu edenlerden biri de bu. Dedelerimizin, ninelerimizin izahıyla tiril tiril giyineceğiz, taze ve hormonsuz meyve sebze yiyebileceğiz tabi bulabilirsek. Kışlıklar yavaş yavaş kalkmaya başlıyor, siyahlar, griler, kahveler yerlerini baharın renklerine bırakıyor, yeşil ve beyaz hüküm sürüyor çoğunlukla. Büyüklerimizden akıllarda kalan bir de bahar yorgunluğu denilen bir şey var değil mi? Acaba bahar yorgunluğu bu masal mevsimde buluşamayan kahramanların gizli aşk acıları mıdır? Yok artık o kadar da uçmamak lazım. Aslına bakılırsa, mevsimin büyüsünden başka bir şey değil. İnsanın içini kıpırdatan, kimi zaman uzun uzun kendini izletip, uyutan ve sunduğu güzelliği karşısında el kol kalkmayan ve çoğunlukla ağız alışkanlığı “yorgunluk” diye geçiştirip durduğumuz büyü hepimizi etkisi altına alıyor. En önemlisi aşık ediyor Eros bu mevsimde fazla mesai yapıyor.

Bir ok da bana lütfen şöyle en beklemedik anda pat diye olsun. Sipariş olmuyor mu?

Tüh ne de sevinmiştim oysa. Olsun yine hazır kıta bekliyorum belki son ok kalbime denk gelir, sırtımdan vurmaz bu sefer. Çocukluğumdan bana yadigâr kalan tek gerçek masal; bu mevsim. Ne kadar büyülü güzellik varsa hepsi ayan beyan ortada. Mevsime böylesi tutkulu bağlanışımın doğumumla da ilgisi vardır muhakkak, gözlerimi bu masalda açtım ve ilk nefesimde bu büyüyü içime çektim. Ne kadar şanslıyım.

Dans etmek, çıplak ayak yürümek, avaz avaz şarkılar söylemek, bahçelerde çay keyfi yapmak, boğazı seyretmek, sahilde yürümek, güneşe yüz vermek herkesin ortak isteği ve planı.

Her yer cıvıl cıvıl, herkes meşkte, tatlı mayhoş huzur kaplamış içleri, iş güç kimsenin umurunda değil. Ciddi ve gizli bir ortaklık söz konusu; masal, bahar ve aşk arasında. Bu üçü bir arada lezzet bir parmak bal çalıp gitmeden, keyifli uzun uzun bir ziyafet olur umarım.

Özetle bahar aşkın, aşk masalın bir parçasıdır çoğu zaman da tamamı. Masallar gibi hayaller kurun, hayaller gibi gerçekler yaşayın, hayat bu masallardan biraz uzakta ve daha da kısa…

Sevgiyle kalın…

Serap EBCİN