Enkaz Kalpler

Kadehimi şerefine kaldırıyorum bu sefer senin için içiyorum. İçkinin tadı da bir başka geliyor söz konusu sen olunca. Enkazsa dönmüş, vurgun üstüne vurgun yemiş bu kalbin içine seni nasıl sığdıracağımı düşünürken ev sahibi gibi gelip başköşeye oturmuşsun çok da iyi yapmışsın ama nasıl ağırlayacağım seni bir fikrin var mı?

Yaşarsak bu aşkı büyük olay olur hayatımızda ya yaşayamazsak üzüntüsünü enkaz kalplerimiz kaldırabilir mi? Hadi şimdi de bunun şerefine içelim.

Kırık, dökük, yıpranmış, acımış, enkaza dönmüş kalbimle seni sevebilme ihtimalimi düşünüyorum kafam karmaşık enkaz oldum yine.

Enkaz kalpler sevebilir mi? Aşk nasıl bir şeysin varlığın yokluğundan daha çok karmaşıklaştırıyor her şeyi. Doğru insan çıkmalı karşına derler doğruluğunu değil yine aşkını yaşamak istiyorum doğru yanlış umurumda bile değil.

Kapısı açık kalmış enkaz yığınına dikkatli girmelisin kırık parçalar batmasın sana.

Aşkın bize yaptıklarını yazsak roman olur ama enkaz kalplerin sevebilme ihtimalini yaşamadan öğrenemeyeceğiz galiba. Kayboldum yine derin yeşillerde…

Yıllar geçiyor ama sen bende hiç geçmiyorsun hala göz göze geldiğimizde mıh gibi çakılıyor bakışlarımız. Yıllar geçti ama ilk günü, ilk anı, ilk bakışı, giydiğin tişörtü, konuşmalarımızı, şarkılarımızı, deniz sefalarımızı, o derin yeşilleri gönderemedim benden.

Yarım kalan bizin enkazını kaldıramadım. Oturduğumuz o kaldırım taşını dakikalarca izledim güneşlenirken yine bütün çocukluğum gözlerimin önünden geçti anladım ki sen hala geçmemişsin. Herkes yine beni görünce seninle ilgili anıları yâd etti onlar anlattı ben içtim.

O şarkı çaldığında bütün ipler koptu ve derin yeşiller yine yaptı yapacağını.

Enkaz kalpler nasıl âşık olacak sen bana bunun izahını yap! Enkazı bırak yıllardır tek bir parça bile yerinden oynamadı zaten. Öylece kalsın geri geldiğinde derler toplarız.

Sevgiyle Kalın,

Serap EBCİN