ANNE

Varlığının verdiği huzuru, şefkati hiçbir şey veremez annem. Hayatta hiç kimse senin kadar sevgi dolu olamaz, hiç kimsenin göğsü senin ki kadar mis kokamaz. Hiç kimseye hiçbir şeye değişemem seni. Sabrın, sevgin, şefkatin, fedakârlığın, ilgin nasıl oluyor da hiç azalmıyor sanırım bunu bir gün benim de bebeğim olunca daha iyi anlayacağım. Sensiz anlamsızım annem beni sakın bırakma olur mu? Anneliğin başta arkadaşlık olduğunu öğrettin bize. Dinlemeyi ama hiç soru sormadan dinlemeyi ve en mantıklı cevabı bir çırpıda bulabilmeyi öğrettin. Hayata dair ne varsa ben senden öğrendim komik ama yemek yemeyi bile…

Sana tarifsiz sancılar yaşattım daha gözlerimi ilk açışımda ve beklide acıların en büyüğüydü çocukluk yıllarında buna rağmen sevgin bir damla gözyaşı oldu beni ilk öpüşünde yanağıma şıp diye damlayan. Biz beraber büyüdük değil mi annem, benim en yakın arkadaşım sen oldun. Arkadaş rahatlığını, anne otoritesiyle nasıl bir arada tutuyorsun hayret ediyorum hala. Biz sensiz bir hiçiz biliyor musun? Yılların ilerlediğine bakma annecim ben hala senin büyümeyen bebeğinim. Hala savunmasızım bakma dimdik durup her şeye kafa tutuşuma, bakma çenemin düşüklüğüne hala gizli gizli ağlayan kızınım. Korkuyorum annem hayat beni korkutuyor, kimseler anlamıyor ne demek istediğimi, bir bakışım yetmiyor anlatabilmek için oysa sen bakışımdan anlıyorsun her şeyi, bunu nasıl yapıyorsun?

Anne ben ne zaman büyüyeceğim ya da neden büyüyemiyorum, kocaman kız oldum ama hala çocuğum elinden şekeri alınınca ağlamaya başlayan, yüksek ses duyunca korkup küsen, ufacık bir ayıcığın mutluluğunu hala yaşayan, pembe rengini inatla seven bir çocuk ve bu çocuğu kimseler anlayamıyor anneciğim. Kızıp, küsüp, kırılıp, ağlayıp hemen gelip sığındığım göğsün cennetim benim.

Söz konusu sen olunca neden kelimeler darmadağın oluyor neden kelimeler, cümleler yetmiyor.

Olmuyor anneciğim söz konusu sen olunca her bir harf bile yetersiz kalıyor. Cennete dair içinden gelenleri kâğıda dökmek çok zor oluyor. Seni çok seviyorum ama bunu tarif bile edemiyorum.

Sevgiyle Kalın,

Serap EBCİN